Yıllar önce bu spora başladığımızda, bize hangi spor dalıyla uğraştığımızı soranlara, sadece dağcıyız diyorduk. Ve o yıllarda tanıştığımız Ballıkayalar bizim sadece dağa gitmek için antrenman yaptığımız bir yer olarak anılırdı.  Hatta o yıllarda Ballıkayalar dağcısı olmayın  arkadaşlar diye de takılırdık birbirimize. Esas amaç dağlar, Aladağlar’dı. Ballıkayalar’da çok iyi antrenman yapıp, Aladağlar’da güzel rotalar çıkmaktı bizim için önemli olan. 89-93 yılları arasındaki hararetli çalışmalarımız ufak tefek çıkışları yapmamıza olanak verdikten sonra uzun bir süre ara verdim dağcılığa. Ta ki eşim Zeynep’le  97 de tanışıncaya kadar. Benim için bir dönem bitmiş, onun içinse henüz yeni başlıyordu. Önceleri istemeye istemeye beni Ballıkayalara tekrar sürükledi. Sonraları ise ikimizde hafta sonunu zor bekler olduk. Artık yeniden Ballıkayalar’daydım. Ama burası dağa gitmeden önce antrenman yapılan bir yer olmaktan çıkmış, o zamanlar yeni telaffuz ettiğimiz “Spor Rota” ların cenneti olmaya başlamıştı. Artık yeni bir tat vardı burada. Burası Ballıkayalar Vadisi değil; Ballıkayalar Tırmanış Bahçesi’ydi.

 Spor Rota kavramının yanında, bir de Spor Tırmanıcı’lar çıktı. Önceleri biraz tuhaf karşıladım bu kavramları. Biraz da tepeden baktım bunlara ayrıcana. Her şey çok kolay elde ediliyordu kanımca. Eh biraz da acı çekilmeliydi. Ne de olsa eski dağcı idim. Öyle her şey kolay kazanılamazdı... Neyse ki bu dönem fazla uzun sürmedi. Gençlerin arasına dalıverdik birden. Çabucak kaynaştık onlarla ve biz de oluverdik Spor Tırmanıcı. Gücümüzün yettiği ve vücudumuzun dili döndüğü oranda bizde çıkmaya başladık bu spor rotalara.

Artık dilimizde iki kavram vardı. İki karşı çatışma. İki zıt kutup; dağcılar ve spor tırmanıcılar. Oysa ikisi de ayrı ayrı güzel birer kulvar bu topluluğun içinde. İki ayrı keyif noktası, iki ayrı tat. Bu tatlardan şu anda ağırlıklı olarak yaptığım spor tırmanışı Ballıkayalar dışına taşımak istedim; adeta bizim için asıl yaşama alanı olan Aladağlar’a Cımbar Vadisi’ne. Burada var olan spor tırmanış rotalarına -Cimbar Vadisi’ni sınır bilip- 3 adet yeni rota da biz ekledik.  Elimizden geldiğince geleneksel tırmanış yapılabilecek yerlere gerekli özeni göstermeye çalıştık. Rotaların hepsinde halka bolt kullandık. Çıkabildiğiniz yere kadar çıkıp hiçbir alet (ip, perlon) bırakmadan iniş yapabilirsiniz.

Rotalara nasıl gidilir: Cımbar Vadisi’ne girdikten sonra 6-7 dakika yürünür. Sağ tarafta bir tarafı kırmızı bir tarafı gri renkli kaya bloğu bulunur. ‘Elma Çiçeği’ burada. Buradan yukarıya çatala doğru 2-3 dak. daha hareket edilirse yine sağ tarafta,  hafif yatık gri yüzeyli kaya bandına gelinir. İlk rota ‘Kokulu Ardıç’ ikincisi ise ‘Katmer’ dir.

1. rota: Elma çiçeği    VI- / VI 19m.  7 bolt    Mayıs 2002

2. rota : Kokulu Ardıç   V / V+   21m.  7 bolt    Mayıs 2002

3. rota : Katmer    V / V+   19 m. 6 bolt    Mayıs 2002