Kulübümüz (DAG - Doğa Aktiviteleri Grubu Spor Klübü-www.dag.org.tr) içerisinde 2003'den beri yavaş yavaş kendini göstermeye başlayan ihtisaslaşma eğiliminde ben de "Kaya Tırmanışı" üzerine eğilmeye karar vermiştim.

Kendimce 3-4 yıllık hedefler belirlemiş, (Kaletepe, Lahitkaya, Parmakkaya, Demirkazık.....) ve bu hedeflere uygun bir hazırlık/antrenman programı oluşturmuştum. Parmakkaya'ya yine benim kadar istekli ve kısa zamanda gelişme gösteren Zeynep (Demirci) ile çıkma kararı almış ve antrenmanlarımızın geleneksel tırmanış bölümünün ağırlığını artırmıştık.

10-11 Nisan'da klübümüz yeni başlayan arkadaşlarla Kampçlık uygulaması için İzmit / Yuvacık / Menekşe Yaylasına gidecekti. Bu bölgede 3-4 yıldan beri dikkatimi çeken 250-300 m. yüksekliğinde dik bir kulvar vardı. İşte fırsat !

Hemen partnerimle planımızı yaptık. Uzun duvar tecrübemizi artıracak ve muhtemelen kimsenin denemediği rotada keşif ruhumuzu besleyecektik.

11 Nisan 2004 Pazar sabahı mükellef bir kahvaltıdan sonra bir saatlik bir yürüyüşle rota altındayız. 8'de başlamalıydık ama olmadı, Saat 10:00

İlk 80m'lik çarşağa giriyoruz. Centilmeniz ya, ilk Zeynep giriyor. Oflaya poflaya, kaya kaya çıkıyoruz. Eğim yaklaşık 70-80 derece civarında. Tüm kulvar yılların biriktirdiği taşlarla dolu. Çıkıyoruz. Zeynep  taş düşürmemeye çalışarak (Ne mümkün) neredeyse ikişer üçer saniyede bir "taaş" diye bağırıyor. Çıkmaya mı konsantre olacağım, taşlara mı ?

Saat 10:30. 80 m civarlarındayız. Karşımıza yüksek bir blok çıkıyor. Sola kayıyoruz. Ben bloğun biraz sağından, Zeynep'se  daha soldan bloğu aşıyoruz. Mola veriyoruz. Yükseklik 100 m. civarında. Devam...(Çarrşak biteccekk, rrota geleccekk !)

20-30 m daha yükseliyoruz. Ve rota başlıyor...

Haydi aslanlar yürüyün ! Fazla mı gaza geldik ne ? (V+, VI- ?) civarında bir pasajı geçiyoruz ama geçtikten sonra "İp açmalıydık" diye kızıyoruz kendimize. Saat 12.20 hala vaktimiz bol. Yavaş, sakin, acele etme, nefes al.... Devam...

12.45. Yine bir blok. Karar veriyoruz, artık ip açacağız. Ben istasyon kuruyorum, Zeynep de hemen yandaki mağarayı inceliyor. İşte başlıyoruz. İlk ipi ben lider gidiyorum. Yükseldikçe aşağıdaki derenin çağıltısı Zeynep'in sesini bastırıyor.

- "Ciy ciy ciy ciyaaak" ?????

Ne dedi, hmmm ip bitiyor galiba :) İstasyon kurmalıyım. Ne kadar az takoz yeri var. Tüm çatlaklar yılların toprağı ile dolu. Hafriyat yapıyorum. Bir, ki, üçç... İstasyonu kuruyorum. - - - Emniyetteyiiim!

- ???

...

- "Ciyaaaak!" 

Hıh "Boş al"  dedi galiba, boş alayım. Evet, ip takıldı, doğru tahmin etmişim. Neden klübün telsizlerini almadık ki biz ?

Zeynep pıtır pıtır geliyor sonunda. V-, V zorluğundaki bu ilk ip boyunu 13.15 gibi tamamlıyoruz. Kullanılan ip 36m.

Devam... Zeynep lider devam ediyor bu sefer. Nispeten daha kolay. 14.00 gibi üçüncü  istasyondayız. Yükseklik 235 m.

Yukarıyı inceliyoruz. Zaman hızla geçiyor ve önümüz çok zorlu görünmüyor. Serbest çıkışa karar veriyoruz. Centilmeniz ya, Zeynep devam ediyor yine. Çıkıyor, çıkıyor...Rota gittikçe zorlaşıyor ve tedirginliğim artıyor. Bir taraftan "Alla alla bu kız nasıl çıktı buraları, ürkmeden" diye düşünüyorum. En ufak bir ayak ya da el kayması ölüm demek, kulvarın başından parçalarımızı toplarlar vallahi :) Demeden bir yerde ayağım kayıyor. Kalbim yerinden fırlayacak gibi atıyor. Ama ellerim sağlam tutuyor, düzeltiyorum. Zeynep burayı çıkmış, ben de çıkarım :) Çıktım ama oldukça da tedirgin oldum açıkcası. Zeynep'e ulaştığımda ilk sorum

- "Zeynep bravo vallahi, nasıl çıktın o zor bölümleri korkmadan ?"

- "Valla sorma, tırstım ama çıktım. Aşağı inme şansımız olmadığına göre "

Saat 15:00, 297 m'deyiz. Sinirlerimiz gergin, yorulduk ve hala önümüzde tırmanılacak bir 75-80 m var.

4. istasyonu kuruyor Zeynep. Bu kez ben alıyorum ipi elime :) Hemen tırmanıyor ve 5. istasyonu kuruyorum. Yükseklik 340 m. Evet rotanın bitişini müjdeleyen ağaçlar çok yakınımda artık. Bir anda moral patlaması yaşıyorum.

- Bitti işte, başardık !

Moral patlamasından Zeynep'I de  nasiplendiriyorum. Zeynep hemen gaza geliyor ve hızla yanıma ulaşıyor. Bir yudum su, devam ediyor ve rotayı bitiriyoruz.

Saat 16:00, 375 metredeyiz. Tırmanışın ödülü muhteşem manzara oluyor.

NOTLAR :

- Yükseklikleri başlangıç noktasını sıfır kabul ederek yazdık. Her altimetrede farklı irtifa değeri olma olasılığını önlemek için siz hesaplarsınız.

- Yüksekliklere kesin olarak almayıp fikir edinmek amacıyla kullanmanızı öneririm.

- 2 lt su ile çıktık ama yetmedi. Özellikle yaz aylarında daha fazla su götürülmeli.

- Rotanın dibine giderken Parmakkaya'ya çok benzeyen ama daha kısa bir kaya kütlesi bulduk. Bunu da bir sonraki kampa çıkarız artık :)

- Konum : Veysel Dayı'nın yerinden alçalarak devam eden yoldan 10 dk'lık bir yürüyüşle rotanın dibine ulaşılıyor. Yürüyüş esnasında rotayı kısmen incelemek mümkün.

- Ulaşım: İzmit'den Yuvacık merkezine oradan da barajın kenarını takip eden yoldan Aytepe'ye ulaşmak gerekiyor. Yol bilmeyenlerin kolayca bulabilecekleri bir yol değil. Ama bol bol sorarak ulaşmak mümkün. Bölgeye toplu taşıma aracı yok. Özel araçla gitmek gerekiyor.