Bir İskandinav tanrısı! Savaş ,bilgelik ve şiir tanrısı ; her çeşit hayvan kılığına girebilen... En önemlisi, savaşçıları yargılar ve onların, onurlu bir ölümü hak edip etmediklerine karar verir. Diğer adı, Germen mitolojisinde Wotan!

Bu ismin tırmanışla ne ilgisi olabilir? Tahmin edersiniz ki bir rotanın ismi*, hazırladığım en öldürücü ikinci rotanın ( Diğeri, Bilecik Pelitözü’nde ‘Venom ‘adlı rota ) .Dereceyi merak ediyorsunuzdur. Henüz düşmeden çıkamadım ama, yaptığım çözümlemeye göre X - ! IX + ‘da olabilir, daha altı? Unut onu!

Bir tırmanıcı için savaş ne anlama gelir? Bir tırmanış hattında  kendi benliği ve fizik becerileriyle yürüttüğü mücadele. Her seferinde, kendi bütünlüğünü zorlayarak, varlığını ortaya koyarak, bir adım daha hedefleyerek... Amaç, bilmediğini biraz daha  anlayabilmek.Tırmanıcı, yaşamı kendi deneyimleri yoluyla - seyirci olarak değil - doğrudan yaşayan olarak algılamak ve hissetmek ister. Bunun yolu ise her an yeni şeyler öğrenerek, daha da önemlisi öğrenmeye açık olarak bulunabilir. Tırmanıcı yeni olgularla karşılaşmaya, zorlayıcı deneyimlerle yüzleşmeye hazır olmalıdır. Fizik antrenmanın ancak, bütünün bir parçası olduğu, bunun yanında yüksek bir algılama ve öğrenme becerisinin tırmanıcının önünü açabileceği aşikardır. Gelişmenin temel dinamiği, öğrenmenin, algılamanın kendisine duyulan meraktır. Bu kaynak kurumadığı sürece tırmanıcı gelişebilecektir.

1996-1997-1998 yıllarında kaya tırmanışı ve spor tırmanışla ilgili ayrıntılı gerçeklere kendimizi (Uğur, Öztürk ve ben) bıraktığımızı biliyorum. Öğrenme merakı, tartışma, derinliğe yönelme, akan terle koşut bizim önümüzü açtı. Sabah kahveyle tartışma, ardından makarna, antrenman ve gece içkiyle gene!.. Kaya yüzlerinde aradığımız gerçeklik, MDF gacırdatmalarla, kumsal, yayla koşularıyla, ağaç dallarında güç esnetmelerle, içki arkası ter boşaltan danslarla, coşku, üzüntü, kızgınlık, kırgınlık ve sevgiyle devam etti.

Uğur’un (Yılmaz) bahsiyle Odin şu: İskandinavya’nın Death metalcilerinden bir müzisyen (!) kilise kundaklamasının ardından yakalanır ve çıkarıldığı mahkemede şunları söyler: ” Biz Odin’in topraklarında kiliseye izin vermeyiz!” Bu inanmışlık, bu saplantı bizi de  ayartan temel dürtüye benziyor. Tırman, daima tırman! Spor, trad, alpin, MDF, TDF!..

Mimar Sinan Üniversitesi tırmanış duvarının kenarındaki grafiti (Duvar yazısı) çok şey anlatıyor: ”.ikiş var!”

*İzmir-Kaynaklar tırmanış bölgesinde, mağarada bulunan diedral (Yarım baca) görünümlü rota hattı. Bu rota, tarafımdan, Nisan 2002 tarihinde açılmıştır.Bu cehennemi hat, girişi acımasız, sonrası sert devam eden negatifte, küçük tutamaklar ve zorlayıcı hamlelerle şeytanın-veya Odin’in-  tapınağına doğru yükselmekte. Bir kez lider  denedim, titremeli bir humma nöbeti benzeri hastalığa yakalandım. Rota orada, size kolay gelsin!

IX DERECE; CEHENNEME GİRİŞ ROTALARI

  Bilirsiniz, bu rakamın (UIAA derece sistematiği ) eksi, artı ve kendisi olarak üç farklı zorluğu ifade eden bir bölünmüşlüğü var. Bunlar, eksiden artıya doğru, artan güçlüğü anlatır.Bu sadece dokuz derece için değil, birden onbire ( Çıkılabilen en zor derecenin rakamı ) kadar diğerleri için de geçerli; eksi (- ), kendisi ve artı (+)! Aynı derece rakamında, eksi en yumuşak olanı, artı  en sert olanı, rakamın yalın hali ise “tam” olduğunu  belirtir.

  Rotalardaki dereceler sadece en zor yerde ki hamle zorluğunu değil de, bütün hamlelerin toplam halini (Çünkü rota düşülmeden çıkılacaktır ) ve klip pozisyonlarının güçlüğünü de içermelidir. Yani bir  rota inşa edip zorluğunu tanımlamamız gerektiğinde, rotanın bütünlüğünü gözetmemiz önemli. Bu kendi başına objektif olanı yansıtmasa da, başlangıç için iyi bir hareket noktası oluşturacaktır. Rotalar zaten, çıkabilenler için, ne gibi zorlukları içerdiğini anlatır; rotalar kendi derece klasmanlarında, tırmanıcıya: “Neresi zor? Neresi kolay? Nerede dinlenilebilir?” sorularını kısa sürede yanıtlar. Doğru ya! Tırmanıcı rotanın dibine geldiğinde, ya hemen çıkacak durumdadır,  ya çalışarak çıkacaktır, ya da hiç!

  Ben size çalışılarak oluşturulmuş, çıkılmış veya çıkılması hedeflenmiş, kendi açtığım zor rotalardan bahsedeceğim. Bu rotaların ortak noktası, hepsinin sihirli rakamla -IX derece-  tanımlanmış olması. Bu, geçmiş yıllarda bizim çok merak ettiğimiz, düşlerimizi süsleyen bir rakamdı; sadece bu derecedeki bir rotayı görmek bile bizim için büyük bir merak konusuydu..Bu rakama girişi eksi ile yapıp, artıya kadar uzandım. Yeni proje rotalar ise diğer rakamın eksisi ile başladı bile! Değişik tırmanış bölgelerinde, farklı kaya dokularında, değişik stillerde (Dik, negatif, dalgalı, sert negatif , tavan, çatlak vb.) bu yolculuk sürüyor; sadece zor rotalar için değil, bütün güzel rotalar için, onların içinde...

  İlk IX –‘lik (Dokuz eksi)  rotamı, sürekli mesai yaptığımız Ballıkayalar’da oluşturdum; bu rotanın arka planında ise, yedi dereceden, sekiz artıya kadar hazırlanıp-çıkılmış bir çok rota vardı. Bu ilk rotanın ismi: Hellstar, türkçesi cehennem yıldızı! Rota vadide sol bölgede bulunuyor. 1999’da aylar süren bir süreç içinde  bitirebildiğim bu  rota, geçen  üç senede yalnızca bir tekrara -benim diğer tekrarlarımın haricinde- sahip oldu, bu anlamlı tekrar Uğur Yılmaz’dan geldi.

  Bu rotanın ardından, vadinin karşı yamacında, şimdi daha da  zorlaşmış kilidiyle “Topuz” adlı rotayı (IX ?) oluşturdum. Rota, eski bir kısa kaya probleminin yukarı devam ettirilmesi ile oluşturuldu (Çıkış: 2000 yılı). Rotanın tekrarı, çalışmalara rağmen henüz yapılamadı.

   Gene 1999 tarihinde keşfedip, altı aylık bir zaman diliminde top-rope bağlamayı başardığım yeni proje, bu iki rotadan da daha zor ve bütünlüklü olan “Şahmerdan” rotası idi. Uzun sayılabilecek bu çalışmanın ardından , ilk çıkış için, ekspresleri üstten takarak  (Halen Takarak, RP. çıkış yok!) çıkışı başardım (2000 yılı ).Bu rota da Ballıkayalar sağ bölge, 2. Blok’ta bulunuyor. Tek tekrar gene Uğur’a ait. Rotanın derecesi henüz kesinleşmese de  minimum  IX olarak kabul gördü.

  Aslında Şahmerdan’dan önce, hemen onun solunda bulunan, umutsuzca Top-rope çalışıp ertelediğim, bir diğer rota daha vardı. Bu rotaya 2001 yılında tekrar dönüp, kaldığım yeri ve üstünü bağlayıp, boltlayarak rotayı son noktasına getirdim. Birkaç hafta tam dinlenik (Fresh) olmayı kollayarak, nihayet, ekspresleri üstten takarak, boğa gücüyle rotaya ilk denemeyi yaptım. Hareketler yeterince oturmuş, vücut yeterince hafiflemiş; zorlu barfiksler ve iyi boulderingle bu kafir rotayı da fırınladım.Derece mi? En az Şahmerdan kadar zor, kilidi ondakinden  daha da sert!

  Zeus’tan sonra , gene yıllarca beklemiş bir projeyi, tırmanış hattını biraz değiştirerek, 2001 yılında boltlayıp tamamladım. Bu rota Büyük Balkon (Key) ve İlkkan rotasının ortasında kalan ‘Beyoğlu’ idi...Hoş bir bütünlüğe ve sertliğe sahip rota, IX – zorluğuna sahip; tekrar yok!

  Şu anda Ballıkayalar Rehber kitabının kapağını süsleyen bir yeni rota da, belki IX – zorluğun en yumuşak versiyonlarından biri olan, ‘Usame Bin Ladin’dir. Amerika’da ki 11 Eylül saldırılarının hemen ardından yaptığım bu rota eski bir bouldering probleminin tamamlanmasıyla oluşturuldu. Bu rota Sağ bölge 2. Bloğun en solunda, Topuz rotasının da hemen yanında bulunuyor.    

  Ballı’da ki son çalışmam ise beni hayli uğraştırdı.Yorucu balkon geçişi, sert jimnastik hareketleri ve en üstte bulunan son derece zor kilidiyle, beni onurlu bir tırmanıcıdan sefil bir köle (Porno star) durumuna sokan bu rota, ‘Kitab-ı Mukaddes’di. Temiz bir IX. Ama artı  meyilli! Rotada bir çok deneme, perişan düşüşler ve haftalarca süren stresli bekleyişlerin ardından, kilitte bulunan kütük biçimli kitap tutamağı öperek tanrı katına yükseldim! Bir sabah kalktım ki saçlar bembeyaz !..(2002 Mayıs)           

  2000 yılının ilk günü, Adana-Anavarza’nın olağanüstü etkileyici ortamında (tarihsel SİT alanı içinde ki yalçın kayalar) yeni bir IX -‘lik rota çıkışı yapabildim. Bu çıkış, görkemli “Katedral tırmanış bölgesi”nde  gerçekleştirildi. Katedral’e henüz girdiğinizde, sağdan yükselip, üstte ki olağanüstü doğal mimariye sahip taştan köprü ile buluşan bu rota hattı, meydan okuyucu bir yüksekliğe ve görüntüye sahip. Rotayı hazırlayıp çıkmam üç gün içinde gerçekleşti. Henüz tekrarı yok.

  Anavarza’da 2001 yılı kış sonunda kendime yeni bir sorun daha yarattım.Yerden otuz-kırk metre yukarıdan başlayan, tırmanıcıda  muazzam bir diklik ve boşluk hissi uyandıran bu rota, en çok tırmanış yapılan birinci bölgede -Fransız Stili sağ üst bloğu -  bulunuyor. Korkutucu  zorluktaki kilidin en üstte oluşu, dinlenik olduğumda havanın soğukluğu, yorgun olduğumda rotanın zorluğu, rotanın Adana’da oluşu !..Uzatmayayım... Bilirsiniz tırmanıcılar başarısız olduklarında çok üfürürler.Evet, rota henüz çıkılamadı!

  Son IX’luk rotayı  ise 2002 kışında hazırlayıp, ‘Bunu da almayım!’ diyerek, arkama bile dönmeden tüydüm. Şaka bir tarafa, bu rota ikinci bölgede, ‘Daha bi dağcı’rota hattının sağ sütununda bulunmakta ve ‘İsmail Dede Efendi’ ismine sahip. Evet doğru tahmin ettiniz, makam çok ağır, tırmanırken kaslarınız gözyaşı dökebilir!

  2001 yılı Mart ayı ile birlikte,  tırmanış ve rota oluşturma  çalışmalarım, Duygu Yarsur’la beraber, Ballıkayalar ve Anavarza’dan Bilecik-Pelitözü’ne yöneldi.Özellikle Mağara bölgesinin zor rotalar için ideal tırmanma alanı (Sağlam yapılı, uzun ve bütünlüklü negatif kaya yüzeyi), bir seneyi aşkın bir süreçte, bir çok yeni zorlu rotanın doğmasına ve ardından yapılan ilk çıkışlara zemin hazırladı. Negatif yüzde ki ilk rota olan “Voyvod”, Osmanlı’ya kök söktüren ünlü Vladi Yanoş’un zulmünü bütün tırmanıcılara hatırlatacağa benzer! Uzun süren yıpratıcı ilk çıkış çalışmaları, bu mücadele rotasında sonuç verdiğinde, büyük ihtimalle ilk, belki de kesin, IX+’yla beni yüzleştirdi. Henüz tekrarı olmayan bu rota 2001’de ‘temizlendi’.

  Üst yarısı Voyvod’la birleşen, sağındaki  ‘Kara Topuz’ adlı rota, bir yarım derece daha düşük gibi...Rota uzunluğu son safhada, 25 metre. Tekrar yok!

  Gene mağara’da, mağaranın sol kenarında, Takoz dergisine kapak olan ‘Dünyayı Kurtaran Adam’ rotası mevcut. Kendini zor teslim etmiş bu rota da en tepedekilerden! Tavanımsı, sert negatif yapılı bu rotanın tırmanışı, Cüneyt Arkın’ın aynı adlı meşhur filminde ki uzaylıların (!) hareketlerini çağrıştırmakta. Peşpeşe güç hamleler, zorlayıcı klipler... Bitirebilirseniz sarsıntılı bir mutluluk sizi beklemekte... ‘Eve ekmek götürebiliyor musun?’

  Mağara’nın sonsuz huzura sahip (Ölüm!) ortamında ki bir diğer titreten çıkışı, gene dokuz doğurarak, 2002 kışında tamamlayabildim.Bu da bir proje rota idi; hazırlanıp çıkışı beklenen...Adı gibi bir çıkış: ‘Kabir Azabı’! İsim önerisi Aziz Alpaslan’dan.IX’u kesin! Rotayı genç ama tecrübeye sahip Seko Pons’da (Serkan Ercan) denedi; derece konusunda ortak kanaate ulaştık. Rota Mağara bölgesi’nde, sağdaki küçük mağaranın (Atölye!) sol kenarından yükselmekte; önce sağındaki ‘İbiş’ rotasıyla, sonra da solunda ki ‘Ateş Suyu’ ile birleşmekte.

  Mağaranın sağ yüzünde, Dünyayı Kurtaran Adam’ın karşı yüzü, şu sıralarda çalışıp, çözümleyebildiğim bir IX+,’Kurtadam’ rotası ve onun sağında ki X-‘lik (Konumuzun dışında!)‘Venom’ da bulunmakta. İkisinin de henüz ilk çıkışı yok.

  Mağarayı temizledik! Şimdi sıra, gene Pelitözü’nde, diğer tırmanış bloğu olan: Paralel çatlak isimli yekpare yüzde ki üç - güç rota da...Bunlardan ilki olan ‘French Kiss’ adlı rotayı, 1998 tarihinde  top-rope  olarak çalışmıştım. 2001 senesinde rotayı boltlayıp ilk tırmanışı gerçekleştirdim. 25 m. Uzunlukta, geneli küçük cep ve dalgalı bir kaya yapısı ile devam eden bu rotada IX – zorluğunda.Kısa ama  zor bir kilit ve sürekli ayak çalışmaları, dönüşler...Çalış! Çalış! Çalış!

  French Kiss’in sağında, sağdaki çatlak-sırta yakın diğer yüzey rotası, daha uzun, yorucu kilit pasajı olan ‘Cep Kanyağı’adlı rota, altı insaflı, üstü acımasız zorluğuyla aynı kategoride... Çıkış 2001’de gerçekleşti. Derece? Son sınırda  bir IX – diyebilirim.  

  Aynı yüzde beni oldukça uğraştıran son proje ise, ‘Germen’ adlı rota idi. Rotanın ismini, bir fotoğrafından hareketle büyük kaya tırmanıcısı ve alpinist Stephan Glovacks’a ithaf ettim.Yirmibeş metrelik bu rota hattı, kısa bir dikliğin ardından 10 metrelik bir pozitif kaya yapısıyla asıl zorluğa bağlanıyor; bir delik ve hemen üstünde çok zor bouldering hareketleri...Devamı: Bir türlü rahatlamayan bir on metre daha !..Kesin zor! Bunu anlamak için alttan görmeniz yeterli olacaktır. 25 metre, IX derece. Çıkış: 2002 Mart ayı.

  Pelitözü’ndeki zor rotalar fasılasını, nostaljik bir referansı olan, bana ve Öztürk’e göre tarihsel bir öneme sahip, yeni hazırladığım bir rotayla kapatmak istiyorum.1997 senesi başlarında Türkiye’nin ilk spor tırmanıcıları olarak(?)  ip açtığımız bu rotada, tek kelimeyle duvara toslamıştık! Rota çok zordu! Çok uğraştık çıkamadık, ve çıkmak için, artık, zayıflamamız gerektiğini düşünerek aylarca perhiz yaptık, çok zayıflamıştık ama gene çıkamadık! Dokuz dereceyi en merak ettiğimiz bir zaman dilimindeydik ve bu dokuz derece olmalıydı! Yıllar sonra (2002 Mayısı), Öztürk’ün de hatırlatmalarıyla rotaya döndüm. Çok çalışmış ve çok gelişmiştim(!), herhalde gerdire-esneye çıkıp, rotayı boltlayarak hemen gönderirdim! Ama dostlar!.. İnanın eşek cennetini boyluyordum; zor kısmı ölümcül hamlelerle çözümledim, rotayı hazırladım. Kayanın dibinden Öztürk’ü aradım ve: “ Moruk,  .ötümde şakladı! Rota çok zor!” dedim. Lider çıkış mı? Sanırım çalışmam lazım!12 metre, yedi bolt, isim: ‘Diet route’, IX, IX + (?). Hepimize kolay gelsin!   

  2002 kışını, pek de ısınamadan, sıcak bir ilimizde, İzmir’de, Buca – Kaynaklar’da tırmanarak değerlendirdim. Hiç boş durmadan, orada ki tırmanıcı arkadaşlarımın da(Koray, Ceren, Seçkin, Nuri, Tayfun, Emrah ve diğerleri) destekleriyle ondört adet rota hazırladım. Bunlardan iki tanesini bu yazıda ele alabilirim; çünkü IX derece kategorisindeler.İlki, Mağara bölgesinde olan, yaptığım lider çalışmalarla, tam IX derece olduğuna kanaat getirdiğim: ‘Deli kasap’ rotası...Bu rota, zor kilidi ve yoruculuğuyla, biz ölümlülere çok çektireceğe benzer! Bir kasap düşünün, tırlatmış ve eline keskin dahrasını almış!..

  Bir diğer rotada ‘Ön yüz’de  bulunuyor. Sert bir negatifte, sarsıcı saldırma hareketleri... Pençelerinizi ve tekniğinizi geliştirin! Rotanın ismi: ‘Symbolic’, derecesi: IX tarafında bir IX -.Tekrar yok! İlk çıkışı Şubat 2002 tarihinde, Parmakkaya Kuzey- Doğu yüzü ilk kış çıkışının ardından, vücut çökmüş, eller yara bere içindeyken fişekledim. Tabi ki siz aynısını yapmak zorunda değilsiniz, daha sakin zamanlar bu iş için daha uygun!

  Yukarıdaki satırlarla size, yaklaşık üç senelik bir zaman içerisinde gerçekleşmiş bir yolculuğu, IX yolunu, anlatmaya çalıştım. Ejderin sıcak nefesi ensemde, devam ediyorum. Unutmayalım ki, bütün teknik ayrıntıların, derecelerin arkasında: Sevgi, aşk, paylaşım, dostluk, mücadele gibi kavramlar, ama daha da önemlisi, yaşama seyirci kalmadan onu yaşayıp, hissedebilmek yatmaktadır. Rotaların, insanlar arasında ki kardeşçe duyguları ve insanın, doğanın sadece bir parçası olduğuna dair barışçı görüşü güçlendirmesi için bir yol olması dileğiyle...

NOT:  Yukarda bahsedilen rotalardan, Ballıkayalar’dakilerden : ‘Kitab-ı mukaddes’ rotası hariç,hepsi ‘Ballıkayalar- Rehber kitabı’nda; Bilecik – Pelitözü’ndekilerden: Germen, Dıet route hariç hepsi; Adana –Anavarza’dakilerden: İsmail Dede Efendi hariç hepsi; İzmir – Kaynaklar’dakilerden hepsi,  Takoz dergisinin muhtelif sayılarında yayınlanmıştır.

6 Haziran 2002,Yakacık      

II

IX Derece, cehenneme giriş rotaları!Kalan yerden devam:

  2001 yılı Mart ayı ile birlikte, tırmanış ve rota çalışmalarım Duygu Yarsur ve bazı arkadaşlarımın desteğiyle de, Ballıkayalar, Anavarza ve Osmanlı(Balıkkaya)'dan Bilecik Pelitözü'ne yöneldi. Özellikle mağara bölgesinin zor rotalar için ideal tırmanma alanı (sağlam yapılı,uzun ve bütünlüklü negatif kaya yüzeyi), bir seneyi aşkın bir süreçte, birçok zorlu rotanın doğmasına ve ardından yapılan ilk çıkışlara zemin hazırladı.

Negatif yüzdeki ilk rota olan “Voyvod”, Osmanlı'ya kök söktüren ünlü Vladi Yanoş'un zulmünü bütün tırmanıcılara hatırlatacağa benzer! Uzun süren yıpratıcı ilk çıkış çalışmaları, bu mücadele rotasında sonuç verdiğinde, büyük ihtimalle ilk, belki de kesin, IX+'yla beni yüzleştirdi. Henüz tekrarı olmayan bu rota 2001'de “temizlendi”.

Üst yarısı Voyvod'la birleşen “Kara Topuz” adlı rota, bir yarım derece daha düşük gibi...Rota uzunluğu son safhada, 25 metre. Tekrar yok!

Gene mağarada, mağaranın sol kenarında, Takoz dergisine kapak olan “Dünyayı Kurtaran Adam” rotası mevcut. Kendini zor teslim etmiş bu rota da en tepedekilerden! Tavanımsı, sert negatif yapılı bu rotanın tırmanışı, Cüneyt Arkın'ın aynı adlı meşhur filmindeki uzaylıların(!) hareketlerini çağrıştırmakta. Peş-peşe güç hamleler, zorlayıcı klipler... “Eve ekmek götürebiliyor musun?”

Mağaranın sonsuz huzura sahip(ölüm!) ortamındaki bir diğer titreten çıkışı, gene dokuz doğurarak, 2002 kışında tamamlayabildim. Bu da bir proje rota idi; hazırlanıp çıkışı beklenen...Adı gibi bir çıkış: “Kabir Azabı”! İsim önerisi Aziz Alpaslan'dan. IX'u kesin! Rotayı genç ama tecrübeye sahip Seko Pons da (Serkan Ercan) denedi; derece konusunda ortak kanaate ulaştık. Rota Mağara bölgesinde, sağdaki küçük mağaranın sol kenarından yükselmekte; önce sağındaki “İbiş” rotasıyla, sonra da solundaki “Ateş Suyu”ile birleşmekte.

Mağaranın sağ yüzünde(Dünyayı Kurtaran Adam'ın karşı yüzü).IX+ “Kurtadam” rotası, solunda(mağara içi) derecesine emin olmadığım ama minimum IX'luk “Gümüş  Kurşun” ve onun sağındaki X-(?)'lik (konumuzun dışında!) “Venom” bulunmakta. İkisinin henüz ilk çıkışı yok.

Çok insan bilir ki dolunaylarda Kurtadamlar işbaşı yaparlar ve bundan birçok canlı nasibini alır. Ben de bunlardan biriyim; vücudum ısırıklarla, ruhum boğuşmalarla yaralı.Bir proje rotada tırmanıcı en çok, geçen zamanla ve O'nun kişiliği üzerindeki çarpıcı etkileriyle savaşır. Rota bitecek mi? Ne zaman, nerede düşeceğim? Hava çok sıcak olur mu? Soğuk? Yağış? Emniyetçi? Psikolojik uygunluk? Yeterli motivasyon? Bir de rota yeniyse, derece? Dikkat ediyorsanız fiziksel yeterlilikten pek bahsetmiyorum, çünkü en azından potansiyel olarak tırmanıcının buna hazır olduğunu öngörüyorum.Kurtadam rotası, rotayı 2001 senesinde hazırlayıp 2002 baharında çalışmaya başlamamla bu sorulardan bir kısmını bana yaşattı. Geçen haftalar, stresin dozunu artırmasına rağmen, başarıya yakınlaştırdı. Rotadaki her hamlenin, istediği güç, saldırganlık, kuvvet, esneklik, koordinasyon zamanla gelişti ve rota büyük bir lokma olarak karşıma çıktı. Artık bu lokmayı tek oturuşta yutmak gerekliydi; yaşamın diğer bütün bileşenlerini geride bırakarak. Geçen haftalarla altımda bazen Duygu, bazen Durukan, bazen Selo vardı. Peşpeşe güç hamlelerin olduğu bu kısa ama zorlu rotada düştüm, düştüm! Ama sonunda ayağa kalkmayı öğrendim. Artık O'nun karşısında dimdik ayaktaydım; bir boksör gibi! Emniyetçim Zafer'di. Üçüncü IX+'mı(Derece konfirme edilmemiştir). Voyvod ve Dünyayı Kurataran Adam'dan sonra bitirebilmiştim(14 Ağustos '02); bunlar kesin olanlardı. Bunların altında, belki(+)'ya sahip, Ballıkayalar’daki: Kitabı Mukaddes, Şahmerdan ve Zeus rotaları var.

Mağarayı temizledik! Şimdi sıra, gene Pelitözü'nde diğer tırmanış bloğu olan: Paralel Çatlak isimli yekpare yüzdeki üç rotada... Bunlardan ilki olan “French Kiss” adlı rotayı, 1998 tarihinde top-rope olarak çalışmıştım. 2001 senesinde rotayı boltlayıp ilk tırmanışı gerçekleştirdim; tekrar Duygu Yarsur'dan geldi. 25 m uzunlukta, geneli küçük cep ve dalgalanmalarla devam eden bu rota da IX- zorluğunda. Kısa, zor bir kilit ve sürekli ayak çalışmaları, dönüşler...Çalış! Çalış!

French Kiss'in sağında, sağdaki çatlak-sırta yakın diğer yüzey rotası, daha uzun, yorucu kilit pasajı olan “Cep Kanyağı” adlı rota, altı insaflı, üstü acımasız zorluğuyla aynı kategoride. Bu rotanın altı ısınmanıza imkan veriyor. Ortalara doğru hafif zorlaşan rotanın üst kısmı zorlu bouldering hamleleriyle devam ediyor. Rotanın ikinci bir çıkışı yok, değişik zamanlarda yaptığım çıkışlarla derecenin IX-, IX veya IX olabileceğini düşünüyorum. Yani eksi eksik kalıyor!

Paralel Çatlağı sola devam ettiğinizde “Bebek Kanı” rotasının (Pelitözü tırmanış rotaları rehberi, Takoz dergisinin muhtelif sayılarında yeralmıştır) solunda, Ağustos 2002 tarihinde hazırladığım -çıkışını henüz yapmadığım- “Rondo” rotası bulunuyor. Minimum derece IX- veya IX. Bu rotadan sola devam ettiğinizde “Germen” adlı müthiş rotayı göreceksiniz; altı pozitif üstü ise belirgin negatif yapıda. Negatif kısmın başladığı yerde sarı bir delik var. Bu delikten kalkıp yükselmek!.. İşte size gerçek bir zorluk! Rotanın devamı ise sürpriz zorluklarla dolu. Derece fiks IX! Down grade(Dereceyi düşürme) yapanın alnını karışlarım!

Germen'den hemen sonra, solunda, olağanüstü güzel mimarisiyle “Türk Lokumu” rotası bulunuyor. Rotanın girişi, üstteki negatif göğüse kadar ‘Kovboy Kahvesi’ rotası ile ortak. Üstteki gri, içbükey yüzeyle rota hemen ayırdedilebilir. Rotayı yaptıktan sonra onu lider çıkmak için öyle bir arzu hissettim ki... Gri, pırıl pırıl bir kayada, içbükey yüzeyin negatifini, mutlak iyi bir tutamağa ulaşarak bitirmek, onu topuklamak!.. Sadece bir gece devirerek bu arzumu gerçekleştirdim(27 Ağustos '02) IX- kesin! Üstü?..

Paralel çatlağı sola doğru devam ettiğinizde yatık kaya üzerinde yürüyerek bu yüzün son üç rotasına ulaşırsınız. En sonda bulunan rota “Son Tango”. Kolay bir yükselişle kısa bir kilidi geçerek üst kısımdaki negatif göğüse(Tipik) ulaştığınızda asıl tırmanış başlıyor. Kapalı bir çatlak (üst kısımda) size yön gösterecek rota çizgisini oluşturuyor. Çıkış: 18 Ağustos '02. Bu rotayla aynı girişe sahip diğer rota -negatif kısımda sağa ayrılan- “Pornostar” isimli hat. Negatif göğüsle birlikte başlayan cep tutamaklar rotaya tipik özelliğini kazandırıyor. Bu tutamaklar ön kollarınızı öyle yorup, güzel çalıştıracak ki!.. Derece IX-, çıkış: 17 Temmuz '02, tekrar Duygu Yarsur'dan.

Girişleri aynı iki rotanın sağında  bulunan diğer hat ise, yükseldikçe zorlaşan, son pasajdaki güç kilidiyle tırmanıcıya paçalı don giydiren “Yes Yah” isimli rota! Rotanın körleştiği üst kısma kadar, başarılı rus cimnastikçileri gibi iyi bir seri çıkarırsanız son hamledeki odunu yiyebilirsiniz! Yıpratıcı geçen denemelerim, uzun düşüşlerle parladı, parladı ve bir yarasa gibi kanatlarımı açarak son tutuşu da yapıp çam ağacının solundaki istasyona demirledim. Tarih: 4 Ağustos 02.

Bilecik Pelitözü'nde, 2002 yazında Paralel Çatlak ve Mağara bölgelerine(Sektör) yeni birisi eklendi(Takozla çıkılmış veya top-rope çalışılmış rota ve bölgeleri hariç tutuyorum). Bu bölge, trenyolunun karşısında bulunuyor. Bölgenin ilk keşfini ve tırmanış çalışmalarını Öztürk'le (Kayıkçı) yapmıştık. Şu anda hazırda üç adet spor rota var. Bunlardan konumuz içindeki rota, sektöre ismini veren(Diet Sektör) “Diet Route”. IX+ zorluğunda olduğunu düşünüyorum; bu kanıya yaptığım lider denemelerle ulaştım. Ama henüz rotayı düşmeden bitiremedim; kesin derece o zaman gelecek. 1997 senesinde (Beş yıl önce) Öztürk'le bu bloğun dibine gidip rotaya ip açtığımızda ilk IX'la yüzleştiğimizi düşünmüştük. Yatıp kalkıp dokuzlu bir derecenin nasıl birşey olabileceğini düşünüp merak ediyorduk. Henüz böyle bir rotanın cisimleşmiş halini görememiştik. İlk denemeler bizi zorlu kilidin altına getiriyordu. Perişan olmuştuk! Kilidi aşmak bir yana pozisyona bile giremiyorduk. Rota için fazla ağır olduğumuzu düşünüp iki-üç ay açlık diyeti yaptık. Verdiğimiz kilolarla süzülerek yeniden rotanın dibine geldik. Sonuç: 0! Yapamıyorduk! Aradan yıllar geçti(1997-2002), Öztürk de ben de altını besleyerek dokuzları gördük. Tam beş sene sonra Duygu ile rotaya ve bloğa yeniden döndüm. Artık deneyimli idim. Aklımda kalanlarla rotanın, herhalde IX- gibi bir şey olacağını ve ilk denemelerle, kilidi ütüleyeceğimi düşünüyordum ki... Aldım elime matkabı, rotayı boltladım. İlk denemeler sonuç getirmedi. Bunca deneyime rağmen belime belime yedim odunu. Önce eksi(-), sonra dokuz, sonra da artı(+) oluverdi zihnimde rota. Olur ya ucuna gelirsiniz rotanın, her şeyi çözmüşsünüzdür, rota benim için bu durumda. Evet, şu anda onun için yaşıyorum: Diet için!

2002 senesinin sert geçen kışı, beni, tırmanıcı arkadaşlarımın da davetiyle, sıcak iklime sahip İzmir’e savurdu. Önceki yıllarda Top-rope ve geleneksel tırmanışın yapıldığı Buca-Kaynaklar, kollektif çalışma ile kısa zamanda on dört adet spor tırmanış rotasına sahip oldu. Bunlardan ikisi konumuzla ilgili rotalar: Symbolic ve Deli Kasap. Rotaları bulmanız son derece kolay; Symbolic, Kaynaklar Önyüz’de(Bahsedilen iki rota da Takoz dergisinin 14. ve 15. sayılarında tanımlanmıştır.) bulunuyor, sağ uçtaki  dört adet boltlu rota içerisinde. Kolay bir giriş sonrası, ikinci botla kliple sert negatif yapıya girilerek tedavi başlatılır! Kısa olan bu rota güç gerektiren hamle serisiyle dokuzlar kategorisine yükseliyor. Şubat ayında Parmakkaya Kuzey-Doğu çıkışı sonrası, çözülen vücudumu et suyuyla çorbasıyla besleyerek rotaya girdim ve ilk çıkışı başardım(25 Şubat2002). Rotanın tekrarı yetkin tırmanıcıları bekliyor. Rotanın ismi Death grubunun ölen vokalisti Chuck Schuldiner’a ithaf edilmiştir.

İkinci rotanın ismi ise heavy-metal dergilerinden biri olan Deli Kasap’la ortak. Çıkışı henüz düşmeden başaramadım ama sanırım temiz bir dokuz var! Rota Kaynaklar Önyüz’ün üst platosunda, Mağara bölgesi’nde bulunuyor. Mağara benzeri büyük oyuğun sol yüzeyinden başlayan bu rota ince kolonetlerle başlıyor. Üstte zorlaşan yapı ciddi bir kilidi içeriyor. Bu kısımda Deli Kasabın kanlı dahrası her an ensenizde patlayabilir, dikkat!

Sevgili On bir artı okurları, umarım benzeri içerikli bir diğer yazımın başlığı:’On derece! Cehennemde alev alev!’ olur. Şayet yaşam ve koşullar bu güzel koşuya izin verirse…     

Notlar: Geçen yazımda bulunan Adana-Anavarza'daki “İsmail Dede Efendi” isimli IX derecelik rotanın ilk çıkışını 13 Eylül '02 tarihinde yaptım.