Ocak ayında Doğan (Palut) bir kez daha kaya kalitesiyle gurur duyduğumuz

bölgemizde; İzmir Kaynaklar'daydı. Yine birbirinden güzel rotalar açıyordu.

Tırmanış sporunda seneler süren uğraşlarının doğal bir sonucu olarak artık

daha çok 9'lu derecelerle uğraşıyor, hatta 10'ları zorluyordu.

Bana ve İzmirli diğer tırmanıcılara henüz fazla "ekmek" vermeyen bu

rotaların yanı sıra Doğan, çoğu zaman bizim ısrarlarımızla, zaman zaman da

(hakkını yemeyelim!) kendi isteğiyle, daha alt derecelerde de rotalar açıp

bölgedeki rota çeşitliliğini artırıyordu.

Bölgeye her gelişinde, özellikle ilk seferlerinde, bolt veya zaman sorunu

yüzünden bazen aramızda oluşabilen gerilimler, bölgeyi, rotalar açısından

zenginleştirip, geliştirmek ortak paydasıyla, her seferinde tatlıya

bağlandı. Bütün bu çabaların sonucunda neredeyse bir sene gibi kısa bir

sürede Kaynaklar 40 spor rotaya sahip oldu.

Hem Doğan'ın, görece basit rotalarda harcayacağı zaman ve enerjiyi kendi

proje rotalarında kullanmasını sağlamak, hem de bir kaya yüzeyindeki olası

bir hattı somutlaştırarak, rota haline getirmenin hazzını duyumsamak

amacıyla ben de boltlamaya başlayabilirim diye düşünüyordum. Bu düşüncemi

pratiğe dökebilmek için, hem tırmanış tecrübesi açısından hem de Doğan ve

Öztürk'ün yaptığı boltlamalardan edindiğim deneyimle artık boltlama için

yeterli tecrübeye sahip olduğumu düşündüm ve Doğan'dan Allah'ın emri,

peygamberin kavliyle matkabı istedim! Fakat Doğan baba başlık parası almadan

kızı, pardon matkabı, vermem dedi! Şaka bir yana, Doğan'ın boltlamanın

minimum hatayla yapılması görüşüne katılarak, beraber çalışıp bir rota

yapmaya karar verdik. Soğuk bir günün sonuna doğru nihayet matkapta kalan

son şarjla yapabileceğimiz bir rota düşünürken, İzmir'deki tırmanıcı

arkadaşlarımdan Seçkin(Özatmaca)'in daha önce top-rope deneyip bitiremediği

küçük bir kaya bandındaki gri, masif yüzeye gözüm takıldı. Doğan'ın da onayı

ile, top-rope açtım, bolt yerlerini işaretleyip, boltlamayı yaptık.

Daha çok boltlama pratiği olsun diye açılmış bu rota, sonraları bölgeye

gelen birçok tırmanıcıyı sıradan görünüşüyle yanıltıp, güzelce bir tokatladı

(ki buna ben de dahilim)! Henüz on-sight'ı olmayan 7-'lik, 4 boltlu bu ufak

rota, kız arkadaşım Ceren (Urallı)'in önerisiyle Küçük Prens ismini aldı.

Saint-Exupery'nin, bir eleştirmene göre hayatın 3 döneminde

(çocukluk,gençlik,olgunluk) okunmasını salık verdiği bu ufak ama kapsamlı

romanı, bence de rotaya çok iyi uyuyordu. Bunun sebebi; rotanın içerdiği

vücut dengesi ve küçük tutamaklarda kilitlenme üzerine kurulu kilidin,

birçok  yeni başlayan tırmanıcı için rotayı "proje rota" haline getirmesi,

tırmanışta ilerleme kaydedip çok farklı engramlar kazanmış; fakat temel

kuralları "unutmuş!" bazı tırmanıcılar için ise bir sınav niteliği

taşımasıdır. Bu özelliğiyle bence Küçük Prens, Odin gibi bir çok devin

karşısında ezilmeyip, kendi halinde, küçük gezegeninde kendisini ziyaret

edecekleri bekliyor!

Unutmayın, şapka zanettiğiniz şey , fil yutmuş bir boğa yılanı olabilir...